Op talloze plaatsen werd in Vlaanderen actie gevoerd tegen het Vlaams Blok. Vooral jongeren stonden open voor deze acties.

In Oostende, Harelbeke en Gent lag Blokbuster aan de basis van klein maar strijdbaar protest. In Leuven kwamen 1000 jongeren bijeen op initiatief van een front van Blokbuster met een reeks andere organisaties. Het kandidaatschap van professor Luc Lamine op de Vlaams Blok lijst motiveerde nogal wat studenten om deel te nemen aan de protestactie en velen gaven hun naam op om de campagne tegen deze professor verder te voeren op de Leuvense universiteit.

In Antwerpen tenslotte werd de anti-racistische manifestatie "Het tij keren" georganiseerd door de vakbonden in samenwerking met de "democratische partijen". Het Tij keren bracht ondanks het slechte weer 7000 mensen naar Antwerpen .

Het streven naar éénheid tegen het Vlaams Blok vond een zeker gehoor in de periode voor de verkiezingen. In Gent bijvoorbeeld organiseerde "Deblokkeren" talloze organisaties, politieke als sociale", met als bindmiddel de oproep om NIET voor het Blok te stemmen.

De vraag die we ons moeten stellen is of deze oproep ook weerklank vond bij die mensen die overwegen op het Blok te stemmen of dit reeds eerder hebben gedaan. Zowel Deblokkeren als Het Tij keren hebben hierin gefaald naar onze mening.

Zonder een sociaal programma waarbij resoluut gebroken wordt met het anti-sociaal beleid maken dergelijke intitiatieven geen kans. Het was een fout van de vakbonden om "Het Tij Keren" apolitiek te houden. Ze had-den beter samen met daarvoor goed geplaatste organisaties, die een werking hebben in die wijken waar naar het Blok uitge-keken wordt, een diepgaande campagne gevoerd met als doelstelling mensen te orga-niseren rond offensieve eisen.

Welke eisen? Diensten voor iedereen bijvoorbeeld! Gedaan met de privatisering en uitverkoop van onze openbare dienstverlening. Voor een gegarandeerd en leefbaar inkomen voor iedereen! Voor een programma van sociale woningbouw waar de behoeften en niet de budgetten doorwegen op het beleid!