Het Vlaams Blok had eens te meer aangekondigd te zullen betogen op 1 mei. De plaats van gebeuren was dit jaar Mechelen. De keuze voor Mechelen is geen toeval. Die stad kwam de afgelopen weken geregeld in het nieuws met haar rechtse beleid. Zo kondigde veiligheidsschepen Cordier (CVP) aan dat jongeren die betrokken zijn in kleine criminaliteit in een herkenbaar tenue klusjes zouden moeten opknappen in de stad. Burgemeester Somers (VLD) laat er bovendien de politie twee maal per week patrouilleren per paard, zogezegd om het onveiligheidsgevoel aan te pakken. Jongeren die zich organiseren, zoals het jeugdhuis Rzoezie kunnen steevast rekenen op iedere mogelijke sabotage van het stadsbestuur.

Het hoefde dan ook weinig verwondering te wekken dat het Blok moeiteloos toelating kreeg om door Mechelen te betogen op 1 mei, nochtans een dag van internationale solidariteit en arbeidersstrijd (zie de geschiedenis van 1 Mei).

In tegenstelling tot enkele jaren terug in Temse werd geen oproep gelanceerd om op 1 Mei massaal tegen te betogen om de Blok-betoging onmogelijk te maken. In Temse had René Stroobant een dergelijke oproep gelanceerd toen het Blok wou betogen aan de gebouwen van de voormalige Boelwerf. Dit had als resultaat dat het Blok haar betoging noodgedwongen moest uitstellen tot enkele dagen na 1 mei. Nu was er in Mechelen een tegenbetoging, maar deze bleef beperkt. Er werd geen nationale oproep gelanceerd en geen ordewoord om het Blok effectief te stoppen. Ondanks die beperkingen was het van een enorm belang dat er een tegenbetoging plaats vond. In de Mechelse situatie is het des te belangrijker om jongeren te betrekken in die acties aangezien zij één van de eerste slachtoffers van het repressieve rechtse beleid zijn. Blokbuster was dan ook aanwezig met een stevige groep jongeren uit het Antwerpse. Er werden bovendien de eerste stappen gezet om ook in Mechelen een kern uit te bouwen.

De Vlaams Blok betoging zelf was relatief groot. In vergelijking met de traditionele 1 mei-optochten is een nationale betoging van 2500 aanwezigen natuurlijk niet spectaculair. De gratis bussen waren blijkbaar niet voldoende om de andere 15.000 leden van het Blok op de been te krijgen. Anderzijds is 2500 meer dan vorige jaren (behalve de betoging in Antwerpen). Deze aanwezigheid gaf Frank Vanhecke blijkbaar het zelfvertrouwen om een zekere afstand te nemen van de meest radicale militanten van z'n eigen partij. Toen de Blok-betoging doorheen een migrantenbuurt trok konden die radicale elementen zich immers niet inhouden en provoceerden ze een groep migranten. Die migranten hadden zich nochtans georganiseerd om rellen te vermijden alsook fysieke aanvallen te vermijden. De Blokkers, waaronder de Vlaamse Jongeren Mechelen, konden het echter niet laten en vielen de migranten aan. Frank Vanhecke had het in een persbericht over "wederzijdse provocaties", m.a.w. hij was gedwongen toe te geven dat z'n eigen leden aan de basis lagen van de relletjes. Het wijzen op het wederzijds karakter van die provocaties moet wellicht ook gezien worden als een beperkte distantiëring van de harde kern in Mechelen, met name de Vlaamse Jongeren Mechelen (VJM). Die kwamen op de vooravond van de Blok-betoging in de media met hun extremistische standpunten. Op de website van de VJM wordt ondubbelzinnig kant gekozen voor Roeland Raes toen die verwijderd werd uit een aantal leidinggevende functies binnen het Blok. Zoals Blokbuster eerder reeds aantoonde is het fascistische VJM nauw gelinkt aan het Vlaams Blok. Eind augustus vorig jaar schreven we reeds een artikel naar aanleiding van een internationale neo-nazi bijeenkomst georganiseerd door de VJM waarop ook sprekers waren van de Duitse NPD. Dit artikel vind je hier terug.

De 1 Mei manifestatie van het Blok toont aan dat het voor antifascisten hoog tijd is om zich te organiseren. Zowel tegen het rechtse beleid dat de groei van het Blok mogelijk maakt, als tegen het fascistische gevaar. We mogen het bruine gespuis geen millimeter ruimte geven! No Pasaran!

Geert Cool