Met de verkiezingen van 18 mei 2003 kende het Front National in Brussel en Wallonië een doorbraak. Met meer dan 5% van de stemmen hebben ze verschillende verkozenen.

In 1984 werd na een bezoek van Le Pen aan België het Front National Belge opgericht onder leiding van Georges Magné, die goede banden had met de illegale neo-nazi groep Westland New Post. In 1985 ontstond vanuit het FNB het huidige FN.

De oprichting kreeg veel tegenwind. De Parti des Forces Nouvelles en haar privé-militie, het Front de la Jeunesse, wilden hun monopoliepositie behouden. De PFN had goede banden met het CEPIC, de extreem-rechtse vleugel van de PSC (nu CDH, de christen-democraten) onder leiding van Paul Van Den Boeynants. Aanvankelijk was de relatie tussen het FN en de PFN gespannen. De PFN noemde het FN de bende van Jean Gol van de PRL (nu MR, de liberalen) wegens de goede contacten met de rechtervleugel van de PRL. Daniël Féret, de voorzitter van het FN, was zelfs een tijdlang lid van de PRL.

Pogingen om kartels te vormen met andere groepen, zoals L'Assaut of Agir, lopen op niets uit. Toch slaagt het FN er midden jaren '90 in om met een beperkt kader sterke verkiezingsresultaten te behalen en treedt het in het parlement binnen.

De zwakke partij-organisatie leidt echter al snel tot tal van schandalen. Delacroix, de advocaat van Le Pen en van het Belgische FN, bleek over een arsenaal wapens te beschikken en 'verzamelde' neo-nazistische propaganda. Gemeenteraadslid Daniel Leskens (Anderlecht) was op een video te zien terwijl hij urineerde op Joodse graven. Dartevelle, één van de twee verkozenen in Bergen, bleek niet over de nodige politieke en burgerlijke rechten te beschikken wegens zijn activiteiten als collaborateur aan het Oostfront tijdens WO2. Het Brusselse gemeenteraadslid Nadine Lemmens brengt zonder verpinken de Hitlergroet bij haar eedaflegging in 1995.

Féret zelf was naar eigen zeggen in de jaren '60 actief in het OAS, een Franse terroristische organisatie die zich verzette tegen de Algerijnse onafhankelijkheid. Hij heeft geen moeite met de neo-nazistische opvattingen van FN-leden.

Ondanks het electoraal succes zit het FN met grote problemen. Een partij met een dergelijk klein kader kan de situatie niet onder controle houden en haar openlijk nazisme kan zich tegen haar richten want daarvoor is geen basis aanwezig. Veel FN-stemmen zijn proteststemmen van mensen die een afkeer hebben van de traditionele partijen, maar die geen Hitler-adepten zijn. Nu het FN Delacroix opnieuw opvist en in de Senaat binnenbrengt, zal al snel duidelijk worden op welke ideeën het FN zich baseert.

Geert Cool