Op 27 februari betoogt de NSV in Leuven onder de slogan 'Vlaanderen slaat terug'. Dat die slogan nogal letterlijk op te vatten is, maakten ze eerder duidelijk. De NSV heeft een verleden waar geweld een constante is. Bij de campagne voor hun vorige betoging (in Gent) sloegen ze een linkse activist in het ziekenhuis omdat deze niet akkoord was met een pamflet dat de NSV'ers uitdeelden. Ook bij vorige betogingen kwam het geregeld tot confrontaties. In 1998 (Gent) werden verschillende linkse activisten aangepakt. Zo sloegen ze LSP-lid Eric Byl een blauw oog. Dit geweld kon enkel gestopt worden door een grote tegencampagne. Geen campagne met geweld, maar wel van mobilisatie om duidelijk te maken dat hun geweld niet aanvaard wordt. Door te mobiliseren kunnen we de gewelddadige troepen van het Blok isoleren en verhinderen dat ze verdergaan. We willen dat zo houden en daarom is het belangrijk om ook dit jaar te betogen. Zoniet versterken we hun zelfvertrouwen en zullen nieuwe slachtoffers vallen.

Geweld is niet het enige element dat aanwezig is bij de NSV. De NSV is ook niet bang van wat racisme. In een controversiële editie van het tijdschrift Verbondsberichten van de Gentse NSV lazen we in 1997 nog: “Een neger die opgegroeid is in de jungle van Afrika, die z’n eigen oorlellen uittrekt tot op de grond, die z’n eigen haar insmeert met koedrek (...) kan getraind worden om onze blanke gebruiken over te nemen, doch deze zal op intellectueel gebied nooit voldoen aan onze standaard daar onder andere zijn herseninhoud nu eenmaal kleiner is.” Dat is het "intellectuele" niveau van de toekomstige Vlaams Blok kaders. Wij aanvaarden dergelijke stellingen niet en protesteren daarom op 27 februari in Leuven.

Een campagne tegen een optocht van Vlaams Blokkers mag zich niet beperken tot een louter verwerpen van het Blok. Het kan een belangrijk moment zijn om met een positieve boodschap naar voor te komen, met name de noodzaak van een echte oppositie tegen het rechtse beleid. Met de antiglobaliseringsbeweging moeten we concrete thema’s opnemen zoals werkloosheid, woningnood, flexibilisering,... Kortom een actieve anti-kapitalistische oppositie voeren waardoor meteen ook een alternatief kan geboden worden op het passief verzet waar het Blok een uitdrukking van is.