De methoden van extreem-rechts: bedreigingen tegen hoofddoek

Details

Gepubliceerd op donderdag, 23 december 2004 00:00

In het Westvlaamse Ledegem worden een migrante werknemer en haar bedrijfsleider bedreigd op racistische basis omdat de werkneemster een hoofddoek draagt. Na eerdere anonieme bedreigingen werd de hoofddoek op het werk reeds afgelegd, maar nu zijn er nieuwe bedreigingen. De anonieme bedreigingen gebeuren in naam van 'Vrij Vlaanderen' en 'Nieuw Vrij Vlaanderen'. De dader is uiteraard te laf om openlijk voor zijn standpunt uit te komen.

De methode van anonieme bedreigingen tegen een individu is er uiteraard op gericht om angst en verdeeldheid te zaaien. Eén migrant wordt uitgekozen om een haatcampagne tegen op te zetten in de veronderstelling dat dit individu wel zal breken. Het is een beproefde taktiek van extreem-rechts: verdeel-en-heers, vermijd een te sterke tegenreactie door alles op het punt van de aanval te zetten zodat daar een 'overwinning' kan geboekt worden. Dat is overigens een zelfde methode die eerder deze maand door de straatvechters van Voorpost in Gent werd toegepast toen die na de NSV-betoging een groep anti-fascisten aanvielen. Door met een kleine groep te chargeren en er enkele activisten uit te pikken, moest al de rest afgeschrikt worden.

De bedoeling van extreem-rechts bij dit soort anonieme bedreigingen is uiteraard om een klimaat van angst te creëren en om een collectief verzet tegen haar racisme te vermijden. De reactie in het bedrijf moet dan ook een doorn in het oog van de dader(s) zijn. Er werd aanvankelijk opgeroepen om alle vrouwelijke werknemers bij wijze van protest een hoofddoek te laten dragen... Dat is een belangrijk element in het collectiviseren van de reactie op het racisme en als antwoord op de verdeel-en-heerstaktiek van het racisme. Een gezamenlijke reactie van de werknemers in het bedrijf ter verdediging van hun collega is noodzakelijk, maar ook elders moeten werknemers zich solidair verklaren.

Bredere lagen van de bevolking gaan niet akkoord met racistisch geweld en daar moet op worden ingespeeld. Blijkbaar beseft zelfs het Vlaams Belang dit en de partij 'distantieerde' zich al van de verantwoordelijke(n) voor de racistische dreigingen. Uiteraard ziet het VB zich genoodzaakt om een standpunt in te nemen aangezien de band tussen het racisme en het VB nogal gemakkelijk gelegd kan worden...

Tegenover de methode om één slachtoffer uit te pikken, werd begin 20e eeuw door vakbondsmilitanten in de VS de volgende slogan gelanceerd: "An injury to one, is an injury to all", wie aan één van ons raakt, raakt ons allen. Dat element van solidariteit is ook vandaag noodzakelijk.