Hoe strijden tegen de hypocrisie van het Vlaams Blok?

Gegevens

Publicatiedatum

Maart is, stilaan gewoontegetrouw, een drukke maand voor anti-fascisten. Protestacties, betogingen, advertenties allerhande roepen de bevolking op de strijd tegen het Vlaams Blok verder te zetten. Acht jaar na zwarte zondag moet de anti-fascistische beweging echter erkennen dat enkel deze "traditionele" actiemethodes niet volstaan om het Vlaams Blok een hak te zetten. Velen twijfelen over het nut van weer eens een betoging tegen de fascistische horden.

Ondertussen deelt het Vlaams Blok lustig verder haar leugenverhalen-op-glanspapier uit. U bent tegen de schandalige prijsverhogingen van de Gentse vuilnisophaling? Het Vlaams Blok ook (al vergeten ze er dan wel bij te vertellen dat ze vóór de privatisering van de dienst, de oorzaak van de dure prijzen, hebben gestemd). U bent voor gratis openbaar vervoer? Het Vlaams Blok steunt u (behalve in de praktijk, dan boycotten ze de campagne die o.a. in Gent werd gevoerd om van die eis realiteit te maken). U hebt een welbepaalde mening over de uitbreiding van de luchthaven van Antwerpen? Het Vlaams Blok ook (alleen verandert ze nogal eens): voor de omwonenden is ze radicaal tegen, voor de Antwerpse middenstand begrijpt ze ten volle de noodzaak . U bent het beu iedere maand opnieuw met moeite de eindjes aan elkaar te knopen? Het Vlaams Blok vindt het ook schandalig (maar stookt u wel op tegen de verkeerde: de migrant die voor u in de rij van het OCMW staat is al niet beter af dan u. De rijke stinkerd die veilig in zijn luxe-villa zit daarentegen, kan rustig verder profiteren op onze kap).

Enzovoorts, enzoverder. Eigenlijk zijn de "standpunten" van het Blok zeer voorspelbaar: ze praten de mensen gewoon naar de mond, zwepen indien nodig gevoelens van ontevredenheid en machteloosheid nog wat op. Verdeel en heers. Haar échte doelstelling is een ander paar mouwen; het intern partijprogramma laat daar geen twijfel over bestaan. In de fabrieken krijgen de bazen de vrije hand door het afschaffen van vakbonden, werklozen verliezen hun uitkering, vrouwen aan de haard, jongeren worden via harde repressie in het (Vlaams Blok-)gareel gedwongen. Zo'n programma dient maar één belang: het belang van de patroons.

Het Vlaams Blok is een partij van de rijken, dat is wat "ontmaskerd" moet worden. Probleem hierbij is dat de traditionele partijen dit niet kunnen. Zij verdedigen immers al evenmin de belangen van arbeiders en jongeren. Erger nog, bij gebrek aan alternatief lopen ze het Blok klakkeloos achterna. Om het Vlaams Blok te bestrijden moeten we de concrete problemen in de wijken opnemen en bestrijden. De inertie waar het Blok op teert is een gevolg van de werkonzekerheid, de slechte woonomstandigheden, de gebrekkige diensten, het tekort aan ontspanningsmogelijkheden in de arbeiderswijken. Door rond deze thema's de strijd aan te gaan en mensen te organiseren, buigen we de passieve afkeer om in actieve strijdlust en raken we het Blok daar waar het zeer doet. We tonen haar ware aard in de praktijk en krijgen de autoriteit om tegen haar fascistisch programma een radicaal programma in het belang van alle arbeiders te plaatsen.

In het kader van zo'n strategie past ook het mobiliseren van anti-fascisten in de wijken. Niet alleen voor de zoveelste obligate betoging met een vaag programma, maar als een vertrekpunt waarbij we de krachten verzamelen om de strijd te voeren op eigen terrein. Een radicale betoging tegen de fascistische leugens geeft politieke uiting aan de afkeer die onder vele arbeiders en jongeren leeft tegen het Blok. Door samen met hen in onze wijken zelf de strijd te organiseren, tegen het Blok én tegen de politiek van uitsluiting waarop ze teert, verdrijven we de fascisten naar waar ze vandaan komt: de riolen.

Katia Hancké