Brochure over NSV

Details

Gepubliceerd op zondag, 25 januari 2004 00:00

Naar aanleiding van de anti-NSV betoging van 11 maart 2004 publiceren we een brochure over de NSV en het verzet ertegen.

span style="font-size: medium;"><strong>De Nationalistische Studentenvereniging - NSV</strong><br /><br /><strong>11 maart 2004. Waarom deelnemen aan de anti-NSV betoging?</strong><br /><br />Op 11 maart is het weer zover, naar jaarlijkse gewoonte houdt de Nationalistische Studentenvereniging (NSV) haar optocht door een studentenstad. <br /><br />Na Leuven vorig jaar is het dit jaar de beurt aan Antwerpen. Naar goede gewoonte is er natuurlijk ook een tegenbetoging van Blokbuster en de Actief Linkse Studenten die hopelijk groter is dan de betoging van de NSV. <br /><br /><strong>Wat is de NSV?</strong><br /><br />De Nationalistische Studentenvereniging (NSV) doet zich voor als een gezellig clubje Vlaamsgezinde studenten die enkel studentikoze activiteiten organiseren, zoals cantussen, maar in werkelijkheid is het een kweekvijver van het Vlaams Blok. Een vereniging waar de toekomstige kaders van het Vlaams Blok worden opgeleid. Onder andere Filip Dewinter en Frank Vanhecke zijn nog actief geweest in de NSV. <br /><br />De organisatie is dan ook nooit erkend geweest als studentenvereniging aan de grote universiteiten, wegens hun fascistische ideologie en hun methoden die geweld niet schuwen. Zo werden in de aanloop naar de anti-NSV betoging twee jaar geleden in Gent meermaals studenten van ALS aangevallen door de NSV'ers. <br /><br />Het Vlaams Blok heeft echter een dubbele strategie. Enerzijds is er een kader op basis van fascistische tradities gevormd, die af en toe al wat radicaler uit de hoek mogen komen. Anderzijds doen ze zich voor als een "nette partij" die voor de belangen van de kleine man opkomt.

Het cordon sanitair

Sommigen denken dat wanneer het cordon sanitaire moet worden verbroken en het Vlaams Blok mee in de coalitie moet worden opgenomen. Dan zal het niet lang duren, kijk maar naar de Lijst Pim Fortuyn in Nederland. Wel, het Vlaams blok valt niet te vergelijken met de LPF. Het Blok is veel beter georganiseerd en heeft over de decennia heen een sterk kader uitgebouwd. LPF was gewoon een samenraapsel met weinig of geen politieke ervaring dat enkel de lege plaatsen op de lijst mochten invullen. Wat nog belangrijker is, is dat men dan een enorme gok waagt met de rechten van arbeiders, jongeren en migranten. Zij zullen er zeker niet beter van worden.

Hoe het Vlaams Blok en NSV bestrijden?

Vorig jaar werd door een kleine groep een barrikade opgeworpen in de Leuvense binnenstad. Dat leek ons een verkeerde strategie. Wij willen met ons anti-fascistisch verzet naar bredere lagen toewerken en die ook overtuigen. Dat doe je niet door onder elkaar zo radicaal mogelijk te zijn, maar door een programma aan te bieden waarmee je effectief stappen vooruit kunt zetten. Een programma dat uiteraard gekoppeld wordt aan een actieve tussenkomst in bewegingen.

Het jaar voordien in Gent werd door een koepel van verschillende organisaties, waaronder Attac, tijdens de NSV-betoging een feest voor verdraagzaamheid georganiseerd. Wij zijn zeker niet tegen een feest, maar het protest daartoe beperken is een verkeerde strategie. Het is belangrijk om op straat te komen en te tonen dat de grote meerderheid tegen de ideeën van het NSV is. Dit zou best een gezamenlijk initiatief zijn, om zoveel mogelijk mensen op straat te krijgen. Maar ook in het algemeen belang van de jongeren en migranten.

We moeten voorkomen dat de NSV'ers na de betoging de stad in trekken om alles wat migrant en andersdenkend is kort en klein te slaan. Vorig jaar hebben we ervoor kunnen zorgen dat de fascisten na de betoging direct terug op de bus werden gezet richting Brussel, Gent,...

Maar tijdens de betoging moeten we verder kijken dan het fascisme, we moeten ook protesteren tegen de voedingsbodem voor het Vlaams Blok. Naar de reden van de vele proteststemmen. En dan kan men maar tot één conclusie komen: die voedingsbodem wordt gecreëerd door het kapitalisme. Het systematisch ondermijnen van de verworven rechten van de arbeiders, armoede, uitsluiting,... We moeten natuurlijk ook een onverzoenlijke strijd leveren tegen de harde fascistische kern van het Vlaams Blok en de NSV. Maar heel wat kiezers van het Blok zijn geen fascisten, maar eerder mensen die uit protest voor een op het eerste gezicht gemakkelijk alternatief stemmen. Het is belangrijk dat we ons organiseren om een echte oppositie uit te bouwen in de wijken, scholen en bedrijven.

Van waar komt de NSV?

De NSV is meer dan 20 jaar geleden opgericht om extreem-rechtse studenten te groeperen. De NSV kreeg al snel een scholierenvleugel met het Nationalistische Jongstudentenverbond (NJSV) waarin o.a. Filip Dewinter en Frank Vanhecke in Brugge een grote rol speelden.

Het Brugse NJSV stond niet bepaald gekend als een groepje softies. Dewinter en Vanhecke organiseerden mee een "anti-communistische" boekenbeurs waar de politie revisionistische boeken (boeken die de holocaust ontkennen) in beslag nam. De Brugse NJSV'ers namen ook deel aan de gewelddaden van de naderhand verboden privé-militie VMO (Vlaamse Militanten Orde).

In Antwerpen aangekomen om te studeren, speelde Dewinter een belangrijke rol in het Nationalistisch Studentenverbond, zoals de NSV toen nog noemde. Het NSV had een erg radicale traditie. Zo was er op 7 maart 1984 een bezetting van het Leuvense studentencafé 'Het Stuc' waarbij met ijzeren staven en stokken een bezetting afgedwongen werd. Eén student hield als gevolg van deze NSV-actie blijvende letsels over na een open beenbreuk.

In 1985 werd aan de UFSIA een studente bedreigd met een knipmes toen ze eiste dat een spandoek met de slogan "NSV heeft gewonnen" (na een verkiezingsoverwinning van het Vlaams Blok...) zou worden weggenomen.

De NSV is altijd een kweekvijver geweest voor Blok kaders. In de beginjaren waren er figuren als Dewinter. Maar ook de laatste jaren kwamen NSV'ers geregeld hogerop in het Blok, zei het veelal op lokaal niveau. Tegelijk was de NSV telkens een plaats waar de aankomende kaders net iets radicaler mochten zijn.

NSV: plat racistisch

In het Gentse NSV-blad "Verbondsberichten" verscheen in de editie van december-januari 1996-97 een opmerkelijk artikel onder de titel: "Gelijkheid: een mythe". In die tekst wil de auteur ons doen geloven dat er genetische verschillen zijn tussen blanken en zwarten die resulteren in een verschillende intelligentie tussen de rassen... Je kan ook wel raden wie er volgens de auteur ervan het meest intelligente zou zijn...

Nadat er zelfs intern enige controverse ontstond, besloot de NSV om dit nummer niet verder te verdelen. Ze probeerden alle nummers ervan te vernietigen, maar toch zijn er een aantal extern in omloop geraakt. Dit resulteerde o.a. tot artikels in verschillende media, waaronder de Gazet van Antwerpen.

Wij kregen een exemplaar in handen via een NSV'er die het had laten rondslingeren. Andere bronnen bevestigden ons de echtheid ervan nadat ze het zelf hadden gezien in café 'De Roeland', het stamcafé van de Gentse NSV'ers.

Een paar citaten die duidelijk maken waar de NSV politiek gezien staat:

"Puur zakelijk gezien kunnen rassen samenleven, maar eenieder weet dat dit nooit lukt in de praktijk. Elk ras, en elk volk behorend tot dat ras, voelt de behoefte om zich te onderscheiden. Dit is een puur biologisch verschijnsel, ingebakken in elke mens. Toch kan bijvoorbeeld een zwarte die gedwongen is om vanaf de geboorte bij blanken te wonen, de culturele gewoonten over nemen en deze kan zich, geheel tegen zijn eigen natuur in gaan gedragen als een blanke, maar dit tot op een bepaald niveau want onze blanke culturele waarden en gewoonten steunen ook voor een groot deel op onze fysische bouw. "Een neger die opgegroeid is in de jungle van Afrika, die zijn eigen oorlellen uitrekt tot op de grond, die zijn eigen haar insmeert met koeiedrek om leden van het tegenovergestelde geslacht aan te trekken, kan getraind worden om onze blanke gebruiken over te nemen, doch deze zal op intellectueel gebied nooit voldoen aan onze standaard daar onder andere zijn herseninhoud nu eenmaal kleiner is.

"Een neger met een kapsel van koeiedrek en afgevijlde tanden geeft een beter beeld weer van de echte natuur van een neger dan een neger die als blanke is opgevoed en met een auto heeft leren rijden en vloeiend een blanke taal spreekt.

"De negercultuur is niet alleen verschillend van de blanke cultuur, het is ook een minder geavanceerde cultuur, en ten opzichte van de blanke cultuur INFERIEUR. Het is een cultuur die nooit enige vorm van schrift heeft ontwikkeld, laat staan een beschaafde maatschappij. Ze hebben nooit wiskunde gekend (alhoewel deze kennis gemakkelijk kon overgenomen worden van aangrenzende culturen), en nooit hebben ze het wiel gekend! De kennis om metalen te produceren en de techniek om stenen te bewerken voor architecturale doeleinden zijn alleen aangeleerd door leden van andere rassen, vooral het blanke ras. De negercultuur heeft nooit iets uitgevonden dat een ander ras interessant genoeg vond om over te nemen, noch hebben ze ooit een sociale standaard bereikt die hoger lag dan de onze.

"De inferioriteit van de negercultuur is het gevolg van de fysieke inadequaatheid van het negerbrein op het gebied van abstracte concepten. Langs de andere kant vertoont de neger wel de mogelijkheid om de blanke te benaderen op het gebied waarop enkel geheugen nodig is om een taak te volbrengen.

"De integratie van negers in onze maatschappij, het vermengen van onze genen met de hunnen, zal leiden tot een verval van ons blanke ras. In plaats van een evolutie krijgen we een devolutie. Daarom is het van levensbelang voor iedereen van ons ras om te weten dat er niet zoiets bestaat als "gelijkheid tussen rassen", ongeacht hoeveel negers er in onze maatschappij ronddwalen en zich voortplanten."

Dit laat qua duidelijkheid weinig te wensen over... De verantwoordelijk uitgever van dit blad was overigens de toenmalige Gentse NSV-praeses Dieter Van Parijs die zich inmiddels aan het opwerken is in het Vlaams Blok en regionaal verantwoordelijke is in Oostkamp. Bij de laatste verkiezingen stond hij op de 20ste plaats van de Senaatslijst van het Blok.

Dat dit geen eenmalige uitschuiver was van Van Parijs en zijn kompanen wordt helemaal duidelijk als we zien van waar hij komt. Eerder was hij namelijk ook actief bij de Brugse NJSV (Nationalistisch Jongstudentenverbond) toen die midden jaren '90 in hun ledenblad o.a. schreven: de NSDAP bestaat helaas niet meer", "homoseksualiteit is een nog uit te roeien ziekte",... Frank Vanhecke, vandaag Blok-voorzitter, was toen erelid van het NJSV en nam pas afstand toen een kopstuk van de Brugse NJSV begin 1997 een aanslag op zichzelf pleegde met de bedoeling Blokbuster te beschuldigen!

De hele historie van het racistische artikel "Gelijkheid: een mythe" in het NSV-blad deed nog heel wat stof opwaaien. Toen wij een kopie verspreid hadden, werd onze vermeende bron (een lid van de toenmalige Volksunie, die overigens helemaal niet onze bron was!), bedreigd. In het Gentse studentenblad Schamper deed Diederik D. zijn verhaal: "Vorig jaar kwamen we (de VNSU, Vlaamse Nationalistische Studenten Unie, waar Diederik ook lid van is) af en toe in de Roeland (het stamcafé van het NSV), omwille van het feit dat de Roeland historisch een Vlaams huis is, waar alle flaminganten elkaar ontmoeten. We voerden daar discussies en gaven onze visie op een aantal zaken. We hebben nooit geweld gebruikt of iets dergelijks. Maar toen de vorige erkenningsaanvraag van het NSV gestemd werd begonnen de problemen.

Een tijdje voor de stemming zat ik in de Roeland een Verbondsbericht te lezen. Een aantal NSVers waren al een beetje verschrikt aan het kijken. Plots komt er een meisje naast me staan die me zegt dat ik het laatste artikel zeker niet mag lezen. Natuurlijk blader ik prompt naar het laatste artikel (Gelijkheid: een mythe) en begin te lezen. Na het lezen leg ik het blad terug op de toog. Maar wat ik niet merkte is de vlugge beweging van de barman de het blaadje van de toog gritste. Toen ik verder ging blufte ik dat ik het blaadje mee had, maar niets was minder waar. Enkele weken later werden we dan uit de Roeland gemept, door een groep NSVers.

Een tijdje later is het beruchte artikel dan toch in handen gevallen van de linkse beweging. Natuurlijk werd mij verweten dat ik dit artikel verspreidde. De reactie van het NSV was erg duidelijk: Diederik zou ervoor boeten.

Uit drie onafhankelijke bronnen heb ik vernomen dat men mij in het UZ wil slaan. Ik heb al klacht neergelegd bij de politie, maar veel kunnen zij ook niet doen."

Uit dit voorval bleek duidelijk dat de NSV plat racistisch is, en niet bang is van geweld tegenover andersdenkenden.

NSV: gewelddadig

In een opmerkelijke bui van eerlijkheid schreef de Gentse NSV-voorzitter Jeroen De Gussem in 2002 in een lokale editie van het tijdschrift 'Verbondsberichten': "Sommigen verslijten ons voor mietjes en watjes, fasco's en nazi's, professionele amokmakers, straatvechters, beroepsbetogers,... Ze hebben gelijk". Inderdaad, de NSV schuwt het geweld niet. Een beperkt en erg onvolledig overzichtje...

1/ 9 november 1992. Een 40-tal NSV'ers, waaronder het huidige Antwerpse Blok-gemeenteraadslid Rob Verreycken ondernemen een aanval op de studenten van de eerste kan Pol en soc bij het einde van een les van professor Doom (RUG). De NSV ging tot geweld over nadat studenten weigerden pamfletten aan te nemen. Een aantal studenten raakt gewond. (Schamper nr. 341)

2/ 22 februari 1994. In de cafetaria van de VUB komt het tot een gevecht tussen studenten en NSV'ers nadat die laatsten onder het scanderen van de slogan 'chargeren' aanvallen. (De Morgen, 23 februari 1994)

3/ 20 maart 1994. Een groep van een 15-tal rechtse militanten valt in Antwerpen een auto met 4 Marokkanen aan. Drie ervan lopen verwondingen op, de belagers ziet men het secretariaat van de NSV binnenvluchten. (De Morgen, 21 april 1994)

4/ 27 januari 1997. Bij een vergadering van het Gentse Politiek en Filosofisch Konvent (overkoepeling van politieke studentenverenigingen) dient de NSV een aanvraag tot erkenning in. Op de vergadering verklaren de NSV'ers o.a. dat homoseksualiteit niet normaal is, dat Nelson Mandela beter dood was geweest omdat hij een "communist" en een "moordenaar" was. Toen de NSV-aanvraag werd weggestemd, verlieten de 5 vertegenwoordigers de zaal. Buiten werden ze door een 30-tal andere NSV'ers opgewacht die hierop de uitgang een tijdlang afsloten waardoor de studenten niet meer buiten konden.

5/ 10 maart 1998. Aan de Gentse studentenresto 'De Brug' worden anti-fascisten die weigeren een NSV-pamflet aan te nemen, lastig gevallen door NSV'ers. Die belagen één van de anti-fascisten, Blokbuster-lid Els Deschoemacker. Daarop kwam Eric Byl op verbale wijze tussen. 5 NSV'ers sprongen op Eric en sleurden hem bij zijn haar tegen de grond. Ze sloegen en schopten hem, waarop hij medische verzorging nodig had op de spoedafdeling van het Jan Palfijn-ziekenhuis. De persoon die Eric Byl een blauw oog geslagen had, was niemand minder dan de toenmalige NSV-praeses Bart De Langhe...

6/ 16 maart 1998. Enkele Gentse NSV'ers versturen een e-mail bericht gericht aan Geert Cool en Els Deschoemacker: "Ik had een droom, dat ooit, op en zonnige lentedag, (20 april misschien) (20 april is de geboortedag van Adolf Hitler, nvdr.) alle volksverraders, en vooral jij, geertje samen met elsje, zullen hangen aan de hoogste bomen in Gent. Dat wij onder de heilige vlag zullen feesten omdat de definitieve overwinning, van een nog steeds niet afgelopen oorlog, aan ons zal toebehoren. Wij, de erfgenomen van Van Severen en Tollenaere, van Machiavelli en Mussolini, van Chamberlain en van Schaemelou, van Franco en... En je weet: sommige dromen zijn geen bedrog, zoals andere realiteiten dit wil zijn (de 6 miljoen). Lang leve de Dietse diktatuur! (met Suid-Afrika natuurlijk) Geertje: sidder en beef!! Ga, ga! En krepeer!". Op 20 april 1998 werden enkele linkse studenten bij het verlaten van het studentenhuis aangevallen door NSV'ers...

7/ 3 oktober 2000. 15 NSV'ers vallen een vergadering van de Gentse Actief Linkse Studenten binnen om een boertig staaltje agressie tentoon te spreiden. Ze probeerden onmiddellijk een stapel brochures, lidkaarten, affiches, pamfletten,... mee te graaien. Daarbij werden slagen uitgedeeld.

8/ 5 maart 2002. Rond 18u komt het tot een handgemeen tussen NSV'ers en een linkse activist in Gent. De NSV'ers slaan een linkse activist in het gezicht. Eén NSV'er wordt opgepakt door de politie.

NSV en het Vlaams Blok

Er zijn tal van banden tussen de NSV en het Vlaams Blok. Tal van de huidige Blok-kopstukken genoot een politieke vorming bij de NSV. Denk maar aan Filip Dewinter, of het Antwerpse gemeenteraadslid Rob Verreycken (ook wel gekend als "Rob Klop" wegens zijn agressieve houding...). Maar die band blijkt uit tal van elementen: zo vergadert de NSV steevast in secretariaten van het Vlaams Blok. Eerder dit jaar organiseerden ze in Gent een optreden met de nazistische groep 'Standrecht' in het Vlaams Blok café 'De Roeland'.

Ook organiseerde de NSV samen met een aantal leden van het Blok een colloqium over Joris Van Severen, leider van de fascistische groepering Verdinaso in de jaren '30.

Uit de lijst met ereleden van de NSV blijkt eveneens hoe nauw de banden wel zijn. In de 'Verbondsberichten' van augustus-september 2002 werd een overzicht gepubliceerd van ereleden:

W. Aers - J. Arnou - S. Beesman - P. Beheyt - F. Brison - R. Catrysse - Claeys-Blöte - Craeynest BVBA - M. de Bronett - B. De Lange - Prof. Dr. M. Debackere - F. Deforche - J. Demol - M. Denecker - A. Desmet - J. Desmet - R. D'Herckers - D'Hondt-Baudonck - P. Fransoo - E. Geldhof - B. Lapers - P. Logghe - K. Malysse - G. Neirynck- J. Schaele - R. Steurbaut - W. Van Acker - F.Van Den Eynde - A.Van Den Houte - A.Van Dermeersch - R.Van Parys - J. Van Vooren - L. Vanraes - Verbeelen/Fransoo - K. Verhulst - T. Veys

In deze lijst zien we heel wat (lokale) kopstukken van die partij (Francis Van Den Eynde, Johan Demol, Anke Vandermeersch, Wilfried Aers,...). Enkele opvallende aanwezigen in de lijst zijn Marleen Denecker (die in Oostkamp uit het Vlaams Blok stapte om een dissidente groep op te zetten), W. Van Acker (die enkele jaren geleden moest opstappen als opbouwwerker in Doel nadat zijn bruine verleden naar boven kwam, iets wat toen door hem blijkbaar onterecht als zijnde deel van het "verleden" werd afgedaan) en zowaar een professor van de Gentse unief (prof. Debackere).

De link met het Blok is dus overduidelijk. Niet alleen namen figuren als Dewinter en Vanhecke deel aan de NSV en het NJSV, ook Rob Verreycken keert geregeld terug in de ledenlijsten. Ook op de lijst: Tanguy Veys, secretaris van de Vlaams Blok Jongeren, die vorig jaar nog veroordeeld werd voor slagen en verwondingen nadat hij in aanraking gekomen was met een linkse student in Gent...

Op de jaarlijkse NSV-betoging zien we dan ook telkens een aantal Blokkers opduiken. Figuren als Tanguy Veys of Rob Verreycken waren vorig jaar in Leuven present.

Het Blok zal wel telkens de NSV iets te ver gaat, het proberen voor te stellen alsof de partij niets met die studentenclub te maken heeft. Maar alle gegevens wijzen erop dat de NSV wel bijzonder nauw verbonden is met het Blok, dat overigens geen eigen officiële studentenorganisatie heeft. Het is dus niet overdreven om te stellen dat de NSV de studentenorganisatie is van het Vlaams Blok.


Verslagen van vorige anti-NSV betogingen

1998: Gent

Op 12 maart vonden in Gent zowel de NSV-betoging als de anti-NSV betoging plaats. Opnieuw toonden de antifascisten dat ze met veel meer zijn dan de NSV'ers.

Militant Links (voorloper van LSP) nam reeds eind december het initiatief om een "Comité Tegen Fascistisch Geweld" samen te roepen. De gewelddadige acties van de Nationalistische Studentenvereniging (NSV) sinds oktober waren daar de aanleiding voor. We pleitten voor een betoging tegen fascistisch geweld die tegelijkertijd zou opgevat worden als een tegenbetoging tegen de NSV-betoging.

12 maart was een belangrijke overwinning voor de antifascisten. Er werd enorm intensief campagne gevoerd voor de anti-NSV betoging. Er werden 1500 affiches en ongeveer 7000 pamfletten verspreid aan quasi alle scholen en faculteiten. Doorheen de campagne werd de ware aard van het NSV aangetoond: het geweld, het racisme,... . De campagne zelf bood een antwoord op dat fascistisch geweld. Door er een campagne tegen op te zetten, kregen de fascisten het zelfs moeilijk in eigen rangen. Sommige Vlaams Blok-kopstukken gaven forfait voor de NSV-betoging uit vrees hun fikken te verbranden door teveel gelieerd te worden met het geweld en racisme van de NSV. Het succes van de campagne blijkt dan ook uit de numerieke sterkte van de twee betogingen op 12 maart. De NSV kreeg amper een 150 tal betogers op de been, terwijl ze de voorbije jaren steeds een 400tal manifestanten konden mobiliseren. Bovendien liepen ditmaal geen Blok-kopstukken op de eerste rij (sommigen zoals Van Den Eynde waren wel aanwezig).

1999: Leuven

Op 11 maart 1999 betoogden we met zo'n 1000 studenten door Leuven. De fascisten slaagden er niet in om meer dan 100 gelijkgezinden op de been krijgen. Opnieuw speelde Blokbuster een belangrijke rol in de mobilisatie naar de betoging en hadden we een ruime delegatie.

De betoging kon blijkbaar niet rekenen op de steun van burgemeester Tobback. Die liet al op de autosnelweg politie postvatten om "verdachte" personen tegen te houden. In de praktijk kwam de enorme machtsontplooiing erop neer dat ze een auto met enkele leden van Militant Links tegenhielden.

Ook op de vertrekplaats van de betoging werden arrestaties verricht, en dat terwijl de fascisten ongemoeid door de stad konden trekken! De massale opkomst van studenten maakte het evenwel onmogelijk voor het stadsbestuur om de betoging tegen te houden. Na de politie-provocaties slaagden we erin om een grote groep samen te krijgen op de Oude Markt van waar we met enkele honderden vertrokken in een betoging. Die betoging groeide al snel aan tot 1000 studenten waardoor de druk op de NSV-betoging erg groot werd. Die moesten uiteindelijk door de politie opnieuw op hun bussen gezet worden om afgevoerd te worden naar Gent en Antwerpen.

We slaagden er dus in om de boodschap duidelijk te maken: de Leuvense studenten aanvaarden het NSV niet en laten niet toe dat ze zomaar door de straten van de studentenstad kunnen betogen!

2001: Antwerpen

Op donderdag 8 maart betoogde de Nationalistische Studentenvereniging met een 250 tal tegen "de linkse dictatuur". Op hetzelfde moment betoogden 250 jongeren tegen het NSV. Het was een kleine maar radicale tegenactie. De betoging startte aan het monument ter herdenking van de gedeporteerden, en eindigde op de gedempte zuiderdokken. Er werd niet enkel gereageerd tegen de gewelddaden van het fascistische NSV, maar ook tegen het asociale beleid van het stadsbestuur. Met slogans als armoede, werkloosheid, woningnood, racisme, fascisme, wij vechten wij vechten voor iets beters, benadrukten we het belang om te bouwen aan een oppositie tegen het asociale beleid dat het Blok, en de groepuscules eromheen groot maakt. Het is spijtig dat niet alle linkse organisaties voor deze actie hun verantwoordelijkheid hebben opgenomen door aanwezig te zijn, maar op donderdag 8 maart, hebben we een krachtig signaal door Antwerpen gezonden, namelijk dat Antwerpen geen zwart nest is, en dat we bereid zijn te vechten tegen extreem-rechts en voor een sociaal alternatief.

2002: Gent

Op 7 maart betoogden we met ruim 800 jongeren door de Gentse binnenstad. Hiermee protesteerden we tegen de NSV-optocht. Het NSV (Nationalistisch Studentenverbond) is een racistische en gewelddadige studentenclub die nauw gelinkt is aan het Vlaams Blok. Zo werd de NSV-optocht versterkt met een groep Vlaams Blok Jongeren.

We wilden hen geen ruimte geven en duidelijk maken dat een overgrote meerderheid van de studenten niet aanvaard dat ze zomaar hun racisme en geweld kunnen naar voor brengen. Daarom riep Blokbuster op voor een betoging door de studentenbuurt, zodat het NSV daar niet zou door kunnen.

De NSV-betoging bracht slechts een goede 200 mensen op de been, en dat ondanks de drie bussen die ze hadden ingezet en ondanks de aanwezigheid van Vlaams Blokkers zoals de secretaris van de Vlaams Blok Jongeren, Tanguy Veys. De NSV'ers trokken van de Oude Beestenmarkt naar 'De Roeland'. Onderweg kregen ze meermaals te maken met enorm vijandige reacties van omwonenden. De ordedienst van de NSV had de handen vol om rellen te vermijden en de troepen onder controle te houden.

Met 800 anti-fascisten tegenover 200 fascisten zijn we erin geslaagd de krachtsverhoudingen duidelijk te maken. De anti-NSV betoging straalde dan ook een sterk zelfvertrouwen van de anti-fascisten uit en een bereidheid om verder te bouwen aan een socialistisch alternatief dat in staat is om ook de strijd aan te gaan tegen het populisme van het Vlaams Blok. Dit werd duidelijk in de grote groepen jongeren die na de betoging aan onze infostand aanschoven om hun naam op te geven om mee te werken of materiaal kwamen kopen.

2003: Leuven

Op 27 februari 2003 trok de anti-NSV betoging door de straten van Leuven. Het werd een geslaagde optocht met honderden jongeren. De betoging vertrok om 19u aan het Hogeschoolplein waar reeds een paar honderd jongeren verzamelden. Die werden aangevuld met delegaties uit andere steden. De betoging vertrok onder het roepen van slogans en met muziek van onze radiowagen.

We legden een parcours af doorheen de studentenstad waarbij de betoging nog sterk groeide naarmate sympathiserende omstaanders zich bij de actie aansloten. Dat maakte dat we met meer dan duizend tegenbetogers waren!

Na het officiële ontbinden van de tegenbetoging trokken we in verschillende groepen naar de NSV-betoging die om 20u vertrok op het Hooverplein. De verschillende groepen groeiden aan en werden betogingen op zich die uiteindelijk ervoor zorgden dat de hele stad leek te betogen.

De NSV'ers kwamen moeizaam vooruit omdat ze overal op tegenstand botsten. Ze waren met vrij weinig, een 200-tal, en van overal toonden Leuvense studenten hun ongenoegen. Er werd met water gegooid naar de NSV-betogers als deze passeerden aan studentenkoten. Ze moesten geregeld stoppen omdat hun betoging volledig omsingeld was door tegenbetogers. Aan de Bondgenotenlaan moesten ze een hele tijd halt houden omdat een groep van zo'n 300 linkse activisten de straat bezet hield.

Onder de tegenbetogers viel de vastberadenheid op om de NSV'ers te stoppen. De betogers gingen arm in arm neerzitten zodat ze niet gemakkelijk konden verwijderd worden. Uiteindelijk werd een waterkanon ingezet om de NSV'ers te kunnen begeleiden naar hun bussen om terug afgevoerd te worden.

De NSV-betoging kon niet het volledige parkoers volgen dat ze wilden volgen. Dat was onmogelijk door het massale verzet!