Artikels over standpunten, uitspraken en ontwikkelingen in het Vlaams Belang
De discussie over de terugbetaling van medicijnen aan een kind met een uitzonderlijke ziekte leidde ook tot een standpunt van het Vlaams Belang. Nieuwbakken fractievoorzitter in de Kamer Barbara Pas, door Annemans ook getipt als zijn opvolger als partijvoorzitter, stelde voor om de medische hulp aan illegalen af te schaffen en die middelen te gebruiken voor het eigen volk. De andere parlementsleden vonden dit terecht een ranzige opmerking.
Bart Debie werd als betwiste politiecommissaris bij het Vlaams Belang binnen gehaald als verruimer. Samen met Marie-Rose Morel en Jurgen Verstrepen moest hij de partij een breder imago geven. Dat hij als agent betwist was wegens vervalsing van PV’s en willekeurig geweld tegen migranten, was voor het VB geen probleem. Integendeel. Maar nu hij uit de politiek is gestapt, beweert Debie plots dat hij als brave politie-agent geschokt was en informatie over zijn partij naar de Staatsveiligheid doorsluisde.
Alexandra Colen houdt het bij bekeken bij het Vlaams Belang. Ze blijft tot aan de verkiezingen van volgend jaar zetelen, maar is ondertussen al een tijdje geen lid meer van de partij en nu moet ze ook geen partij-afdrachten meer betalen. Kortom, ze incasseert het riante loon maar wil verder niets meer met de politieke wereld te maken hebben. Zelfs bij het VB wordt schamper gereageerd op het weinig verrassende vertrek van het voormalige katholiek-conservatieve boegbeeld, Colen wordt er gezien als de “best betaalde thuiswerkende moeder”. Nu de postjes minder voor het grijpen zijn in VB-kringen, kent men daar de financiële waarde ervan des te beter. Colen – in het verleden door Dewinter een ‘puriteinse kwezel’ genoemd – was regelmatig goed voor wat ophef met haar oerconservatieve en extremistische religieuze opvattingen. Volgend jaar vertrekt ze definitief met een mooie uittredingsvergoeding en pensioen. De zus van Alexandra, Kristina Colen, trok eerder de deur dicht bij het Vlaams Belang in Gent. Ze belandde bij de N-VA van Siegfried Bracke, een notoire vrijmetselaar. Nu verdwijnt ook Alexandra Colen bij het Vlaams Belang en met haar wellicht ook de destijds aangekondigde katholieke gebedsgroep in het parlement, waaraan ook de mediageile katholieke (maar intussen toch maar gescheiden) Tanguy Veys wilde deelnemen. Veys twitterde reeds dat hij voortaan als enige VB'er op de laatste rij in het parlement zit, zijn buurvrouw Colen is hij al vergeten. Die levert hem geen mediabelangstelling meer op.
De afgelopen tien jaar waren bijzonder woelig voor het Vlaams Belang en eerder het Vlaams Blok. De partij kende een nooit gezien hoogtepunt in 2003-2004, maar dat werd enkele jaren later reeds gevolgd door een scherp dieptepunt. Van de ‘verruiming’ en vernieuwing van de electorale hoogdagen blijft vandaag niet veel over. Het langst zetelende parlementslid van de partij, Annemans heeft 25 jaar parlementaire dienst, neemt het roer van de partij over.
Vandaag vindt in Antwerpen een betoging plaats tegen de besparingen bij De Lijn. Deze besparingen leiden tot een afbouw van de dienstverlening en ondermijnen ook de arbeidsvoorwaarden van het personeel. De werkdruk wordt onhoudbaar. Dat zijn allemaal zaken die, volgens wat Dewinter op 29 februari 2012 in het Vlaams Parlement zei, niet ver genoeg gaan. Dewinter stelde toen dat het openbaar vervoer een "linkse hobby" zou zijn en hij klaagde aan dat er onvoldoende op bespaard werd. Nu er in Antwerpen door de vakbonden tot een betoging wordt opgeroepen, klinkt het bij het VB plots zo dat ze de actie zouden ondersteunen. Een vakbondsactie! Om een linkse hobby te promoten! Blijkbaar is Dewinter echt wel het noorden kwijt of is hij zo wanhopig dat hij er nu ook al 'linkse hobby's' op nahoudt.
Het fenomeen waarmee het Vlaams Blok snel groot werd – een groeiende politieke onstabiliteit met afkeer tegenover de gevestigde partijen en grotere electorale verschuivingen – doet de partij nu deels de das om. Op een bijzonder snel tempo werd het VB even de grootste Vlaamse partij, maar het proces van politieke onstabiliteit stopte daar niet mee. Nu is N-VA aan de beurt om nog sneller nog groter te worden. Het VB kan zich enkel optrekken aan de wetenschap dat wie hoog vliegt, laag kan vallen. Gelet op de eigen ervaringen op dat vlak, zal die les wel bekend zijn in VB-kringen.
Enkele maanden geleden haalde VB-voorzitter Valkeniers de scheiding tussen Soedan en Zuid-Soedan aan als een te volgen voorbeeld. De splitsing van beide landen heeft de burgeroorlog en het geweld echter niet gestopt. Nu haalt Dewinter een ander te volgen voorbeeld aan: de Kroatische onafhankelijkheidsstrijd begin jaren 1990. Toen stuurde het Vlaams Blok hulp naar de Kroatische strijders, een aantal aan de partij verbonden activisten ging zelfs actief meestrijden. Dewinter verklaarde nu “een beetje jaloers” te zijn op de Kroaten en had ook lof voor de in 2011 veroordeelde oorlogsmisdadiger Ante Gotovina die aan het hoofd stond van een etnische zuivering in Krajina. In een uitgebreid en vernietigend opiniestuk in De Morgen wijst Karl Van den Broeck erop hoe de toenmalige VBJ-voorzitter erkende dat jongeren naar Kroatië werden gestuurd om mee te vechten. De partij organiseerde vormingsavonden en werd in 1992 door de Kroatische regering uitgenodigd. De foto hiernaast met Wim Verreycken, Filip Dewinter en Francis Van den Eynde voor een tank werd tijdens dat bezoek genomen. Bij de oorlogen in Joegoslavië vielen meer dan 10.000 doden.
Een 50-tal lokale en nationale mandatarissen van het Vlaams Belang zijn inmiddels overgelopen naar N-VA. De overstap van Jurgen Ceder, voormalig fractieleider van het VB in de Senaat, leidde tot controverse waarop de N-VA een (tijdelijke?) VB-overloop-stop aankondigde. De liberale concurrenten van Open Vld grepen de komst van de vele VB’ers aan om De Wever hierop te pakken. Dat zoveel VB’ers zonder problemen overstappen naar een liberale partij als N-VA is veelzeggend, dat N-VA geen probleem heeft met de VB’ers evenzeer.
Het Vlaams Belang probeerde de afgelopen dagen een bocht te nemen op sociaaleconomisch vlak. Is er sprake van een echte bocht? In de media werd gesuggereerd dat de partij een ‘linkse’ positie zou innemen. Bij het lezen van wat ze echt schrijven, valt meteen op dat daar geen sprake van is. Het solidarisme wordt nog steeds overgoten door een neoliberale saus. Dit betekent lusten voor de werkgevers, lasten voor de werknemers. Met een voormalige havenbaas als voorzitter is dat weinig verrassend.
Het VB hield onder de vlag van haar eigen ‘vakbond’ (eigenlijk een anti-vakbondscampagne die volledig wordt gedragen door personeelsleden van het Vlaams Belang) een actie afgelopen maandag. Niet dat aan de staking werd deelgenomen, dat was immers niet verantwoord. Neen, zes personeelsleden van het VB bedekten een flitspaal in Lier om tegen de staking te protesteren. De exacte link met de honderdduizenden stakers dezelfde dag ontgaat ons totaal. De staking zelf kon op geen enkel begrip rekenen. Rob Verreycken verklaarde: “De maatregelen die vandaag voorgesteld worden om de pensioenen ook voor de jongere generaties te waarborgen en betaalbaar te houden lijken me geenszins buitensporig.” Langer werken of het verlagen van de pensioenen is dus ook voor het Vlaams Belang geen probleem. Los daarvan heeft het VB een probleem met staken op zich. Staken ontzegt het recht op arbeid van werkwilligen, meent extreemrechts.
Het zit het Vlaams Belang niet mee. Jarenlang werd de electorale zeepbel van de partij verder opgeblazen, maar vandaag lijkt de doorbraak van rechts-populistische concurrentie voor een nooit geziene leegloop te zorgen. Verschillende kopstukken van de tweede linie hebben het zinkende schip verlaten en met hen ook een pak leden. In de peilingen zakte de partij voor het eerst onder Groen en wordt nog 8,2% voorspeld.