Artikels over standpunten, uitspraken en ontwikkelingen in het Vlaams Belang
Het Vlaams Belang voert al jarenlang een kruistocht tegen al wie uit een ‘moslimland’ komt. De partij beweert op te komen voor de Westerse traditie en zelfs voor de idealen van de “verlichting”. Nu er in een moslimland een seculiere volksopstand is tegen een dictatoriaal regime, meent de partij dat het “van kwaad naar erger” gaat in Egypte. De dictatoriale regimes in Egypte of Tunesië waren geen product van een godsdienst, het waren instrumenten van het Westerse imperialisme. Van de Westerse traditie die het VB zo sterk wil verdedigen. Het VB keert zich tegen de beweging, ook al eisen de betogers meer democratie en een betere levensstandaard en ook al heeft de beweging niets met religie te maken. Het VB vreest dat de Moslimbroederschap versterkt uit de crisis kan komen en dat scenario van Iran in 1979 zich zal herhalen. En waar de partij nog het meeste van al bang van is, is een vluchtelingenstroom uit Noord-Afrika. Hoe de partij deze massale opstanden kadert in haar eigen standpunten over de islam en de bevolking uit moslimlanden, is niet duidelijk. Wellicht omdat een seculiere volksopstand voor een betere toekomst niet past in het beeld dat iedere mens uit een moslimland een verkapte fundamentalist is?
De vraag die momenteel nog niet officieel is beantwoord en die het Vlaams Belang zoveel mogelijk uit de weg wil gaan, is wie de fameuze VB-mol is die interne partij-informatie doorgaf aan de Amerikaanse ambassade in ons land. Met Franstaligen hebben ze in het VB problemen, dat zijn imperialisten. Maar de VS, dat is uiteraard een bondgenoot en zeker geen imperialistische mogendheid. Jarenlang heeft een VB-Kamerlid gevoelige partij-informatie doorgegeven aan de Amerikaanse ambassade in ons land. Dat raakte bekend in de WikiLeaks die De Standaard publiceerde. Er werden geen namen genoemd, maar veel elementen wijzen in de richting van een kopstuk van de partij en mogelijk zelfs de fractieleider in de Kamer Gerolf Annemans. Die weigerde te reageren op een uitdrukkelijke vraag van apache.be hieromtrent.
Op de receptie van het Vlaams Belang hield voorzitter Valkeniers de centrale toespraak. De Standaard merkte daarover op: “Sommige dingen veranderen helaas nooit. Ook in 2011 bleef de speech van Belang-voorzitter Bruno Valkeniers verstoken van elk redenaarstalent.” Inhoudelijk was vooral de verwijzing naar Soedan opvallend. Volgens Valkeniers is de splitsing van Soedan een voorbeeld dat ook in ons land moet worden gevolgd. Wat Valkeniers er niet bij vertelde is dat er de afgelopen jaren duizenden doden vielen in een burgeroorlog in Soedan. Is ook dat een onderdeel van het model van Valkeniers?
Het zit al langer scheef in het Gentse Vlaams Belang. Er zijn twee clans in deze afdeling. Er is de groep rond voormalig Kamerlid Francis Van den Eynde, de historische voorman van het VB in Gent. En er is de groep rond de nieuwe leiding van Tanguy Veys en Johan Deckmyn. Het verschil tussen beide groepen is niet ideologisch, het lijkt om een pure carrièreplanning te gaan. Veys en Deckmyn hebben Van den Eynde wellicht net iets te vroeg afgeschreven. Van den Eynde noemt Veys en Deckmyn vertegenwoordigers van Dewinter.
De woordvoerder van Dewinter is mede initiatiefnemer van een steuncampagne voor aartsbisschop Léonard. Die haalt vooral de media met controversiële uitspraken, onder meer tegen holebi’s. Dewinter is dan misschien niet religieus en houdt zich ver van de steuncampagne voor Léonard, die campagne moet enkel het kleine conservatief-katholieke kamp bewerken, maar inhoudelijk zit hij op dezelfde koers. In het kader van Wereldaidsdag vond hij het nodig om zijn visie te geven in het Vlaams parlement: “De beste preventie bestaat er niet in om condooms uit te delen, maar te pleiten voor duurzame en heteroseksuele relaties.” Als Benedictus een nieuwe aartsbisschop zoekt voor ons land, moet hij niet verder zoeken. Of was de uitval van Dewinter een sneer aan het adres van gescheiden kompanen, denk maar aan Vanhecke, die een einde stelden aan hun “duurzame relatie”? Mogelijk, en dat is wellicht nog de meest waarschijnlijke optie, was Dewinter gewoon jaloers op de media-aandacht voor Léonard, aandacht die Dewinter liever naar zichzelf ziet gaan. Om alsnog de media te halen, besloot hij dan maar om uit hetzelfde homofobe vaatje als Leonard te tappen.
VB-kopman Dewinter wil dat er opnieuw over zijn partij wordt gesproken. Hij wil het voorbeeld van de Amerikaanse Tea Party volgen, althans wat de methode van deze oerconservatieve groepering betreft. Betekent dit dat Dewinter er aan denkt om een conservatieve televisiezender als Fox in ons land te lanceren? Zo ver wil hij blijkbaar niet gaan. Dewinter heeft het over het organiseren van “straatacties, betogingen en referenda”. Hij voegde er aan toe dat zijn partij “activistisch” moet zijn. Destijds werden de straatacties stopgezet omdat er telkens problemen waren met meer extreme militanten en sympathisanten die het telkens te bont maakten en de partij daarmee in een slecht daglicht stelden. Het ziet er niet bepaald naar uit dat dit vandaag anders zou zijn. Of het zou toch moeten zijn dat er in VB-café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen voortaan enkel nog thee wordt geserveerd?
Het Vlaams Belang haalde uit naar de staking bij het spoor eerder deze week. De partij doopte de NMBS om tot “Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegstakingen” en stelde dat de “bedenkelijke reputatie” opnieuw “alle eer” werd aangedaan.
In Borgerhout zijn er op twee jaar tijd al vier districtsraadsleden van het Vlaams Belang die er de brui aan gaven. Dat betekent dat de helft van de 8-koppige fractie al is vervangen. Het wordt zoeken naar wie wel nog wil zetelen voor het Vlaams Belang. Bij de huidige raadsleden zijn er die amper honderd stemmen haalden. De fractievoorzitter, Marc De Meyer, verklaarde in de lokale media: “We vinden het uiteraard jammer, zeker omdat het erg moeilijk is om enthousiaste en geëngageerde mensen te vinden, die het ook nog eens goed kunnen uitleggen.”
Frank Vanhecke heeft bevestigd wat al langer duidelijk was: dit is zijn laatste mandaat als Europees parlementslid en nadien zal hij geen kandidaat meer zijn voor een verkozen mandaat. Dit is een logische stap na zijn aanvaring met de partijleiding, die hij weinig subtiel de “Antwerpse gemeenteraadsfractie” noemt. Een aantal kritische stemmen in het VB besloten om de partij te verlaten, maar Vanhecke gaf aan dat een nieuwe formatie voor hem geen optie was. Voor een mandaat smeken bij de Antwerpse gemeenteraadsfractie behoort evenmin tot de mogelijkheden. Bijgevolg bleef maar een optie over: uitbollen in het Europees parlement, nadien de riante afscheidsvergoeding met bijhorend pensioen incasseren en wat bijklussen om de tijd te doden. In 2014 kan Vanhecke op politiek brugpensioen en dat terwijl hij met zijn partij steeds heeft gepleit voor het afschaffen van het brugpensioen.
Het was vreemd om op de politieke pagina’s van De Standaard een bespreking te lezen van de nieuwste anti-vakbondstirade van het VB. Nog vreemder was het feit dat journalist Bart Brinckman het boek van Rob Verreycken ernstig neemt. Meer nog: er wordt informatie uit het boek overgenomen zonder na te gaan of deze informatie ook correct is. Het ACV reageerde met een opiniestuk dat vooralsnog niet de pagina’s van De Standaard haalde.
In Antwerpen en Rotterdam stellen de stadsbesturen voor om leefloners die een OCMW-uitkering krijgen aan het werk te zetten om onkruid te wieden en andere taken van de groendienst op te vangen op ogenblikken dat er meer werk is. Het gaat daarbij niet om een aanwervingscampagne waarbij de stadsdiensten worden uitgebouwd tot het aantal arbeidskrachten dat blijkbaar noodzakelijk is. Neen, de leefloners moeten werken voor hun uitkering. Dat zet meteen alle lonen bij de groendienst onder vuur, waarom zou de stad in tijden van crisis immers duur personeel aanwerven als het gewoon beroep kan doen op gedwongen (quasi) gratis arbeid? Deze asociale maatregel kan alvast op de steun van het Vlaams Belang rekenen. In Sint-Niklaas stelde Rob Verrecyken dezelfde maatregel al eerder voor en nu wil hij het opnieuw naar voor brengen met als doel om de leefloners strikter te “activeren”.